یه عمری رو لبهام پر از خنده بود


تا کِی باید این نقشو تمرین کنم


یا هر سالِ تحویل بگم پیشمی


تا کِی باید این فکرو تلقین کنم

دارم درد و دل می کنم گوش کن


چقدر حرف دارم که خالی بشم


چه حرفایی رو تو خودم ریختم


ببین از نبودِ تو چی می کشم

میگن سایه ی من شبیهِ توئه


آره تکیه گاهم همین سایه بود...



تاريخ : پنجشنبه هفدهم مهر 1393 | 11:56 | نویسنده : saye |
.: Weblog Themes By BlackSkin :.